يا خير الناصرين

تقديم به او كه تا اوج قله هاي بلند ايمان پرواز كرد و با پرواز عاشقانه اش، عشق را به من آموخت...
او كه خود سبز بود و در بهاري سبز، پر كشيد و به افلاك رسيد...
او كه سبزترين خاطرهء ذهن من است...
و تقديم به تمام عاشقان گلگون كفني كه جام وصل را نوشيدند... روحشان شاد و راهشان مستدام باد...

ديدم كه خندان مي رود، خندان و شادان مي رود
با هر قدم در آســـــــمان، تا اوج ايمــــــان مي رود

تا خود ببيند روي او، مهــــمان شود در كـــــوي او
گاهي به سر،گاهي به پا،گه با دل و جان مي رود

در آسمان ديدم عجـب! خورشيد پنهان مي شود
وز شرم روي چون مهـش، افتان و خيزان مي رود

در لحظهء ديــــــدار جـــــان، مانند مـــه در آسمان
تنــــها و يكه از جهان، بي يـــــار و يــاران مي رود

ديدم كه بي نام و نشـان، فارغ ز هر كون و مكان
بگرفته دل از ديگـــران، تا كــــوي جـانــان مي رود

نوشيده از جام وصــــــــال، اندر هـــــــواي كردگار
سرخوش ز وصل يار خود،مست وغزلخوان ميرود

ديدي «ستايش» كان نگار، آهسته اما بيقــــرار
دلــــداده از سوداي يـــار، آخر به رضوان مي رود


سارا (ستايش)

۳۰/۲/۸۱

/ 21 نظر / 48 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پريا

سلام نازنينم .. اين حرفا چيه .. به خدا وقتم کمه ... شرمنده ات شدم .. من خيلی دوست دارم سارا جون .. برام دعا کن هميشه ..منم به يادتم

ليلا

ساراي عزيز ، خيلي پيشرفتت خوب بوده اميدوارم موفق باشي .

الهه

كاش من هم مثل اونها بودم ...:(

مرتضی

نمیدونم چه وقتایی مینویسین... ما که هروز سری به غریبستانتان میزنیم... التماس دعا

یاس و یوسف

بابا خیلی قشنگه . باورمان نشد خودت نوشته ای. ولی بدان که برای همانها که نوشتی همانان یاورت بوده اند. حق یارت. اگه تشریف میاری جمکران یه سر به ما یا پوریا بزن. دیده بان و بانو

نجوا

باسلام فرصت كرديد يه سري به صفحه ما بزنيد و قدري درد دل كنيد ***خدا نگهدار*** التماس دعا*** نجوا

زهير

سلام توي وبلاگ من شعر اي شهيدان رو بخونيد ببينيد چطوره خودم گفتم.در ضمن آخرين مطلب رو هم بخونيد.اونم خودم نوشتم.يا شهيد.

سعيده

يك متن طولاني نوشتم اگه دلت ميخواهد اين ماه يك كاري بكني بخونش

پريا

سارا جون کجايی دلم تنگ شده برات ...... متظرم خانوم خشکله

محبت

سارا ي خوب و نازنين من ! لذت بردم عزيزم . . .هم از اين شعر زيبا هم از اون سلام قشنگي كه صفحه منو آراسته كرد. . . فداي احساس لطيفت . . .