يا حبيب القلوب

 مهربان!

مگذار كه عشق، به عادت دوست داشتن تبديل شود!

مگذار كه حتي آب دادن گلهاي باغچه، به عادت آب دادن گلهاي باغچه تبديل شود!

عشق، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن ديگري نيست؛ پيوسته نو كردنِ خواستني ست كه خود، پيوسته، خواهان نو شدن است،و ديگرگون شدن.

تازگي، ذات عشق است و طراوت، بافت عشق. چگونه مي شود تازگي و طراوت را از عشق گرفت، و عشق همچنان عشق بماند؟

با تو بودن هميشه پر معناست

بي تو روحم، گرفته و تنهاست

با تو يك كاسه آب، يك درياست

بي تو، دردم، به وسعت صحراست

با تو بودن هميشه پر معناست

با تو آسان هزار كار خطير

با تو ممكن جهاد با تقدير

بي تو، با غم، برهنه همچو كوير

با تو يك غنچه، دشتي از گلهاست

با تو بودن هميشه پر معناست

اي تو تعريف ناپذيرترين

بي تو، من، كوچك و حقيرترين

.......................

"يك عاشقانه آرام"

نادر ابراهيمي

سه‌شنبه ٩ تیر ،۱۳۸۳ساعت ٥:٤۸ ‎ب.ظ توسط سارا نظرات ()
تگ ها: