يا شفيق

 

·       تو اگر مي دانستي

كه چه شوري دارد

كه چه شوقي دارد

با لبهاي ديگري خنديدن

و با چشمان خويش گريستن

هرگز

نمي پرسيدي

كه اي دوست چرا تنهايي؟!!..........

 

·    چقدر بده كه بعضي از ما آدمها بدون اينكه در مورد چيزي اطلاع و آگاهي داشته باشيم.... در موردش پيشداوري و قضاوت مي كنيم..... مثلا يك موقع توي يك شرايط خاص از كسي انتظار كمك داريم ، اما نمي دونيم كه خود اون شخص با چه مشكلاتي روبروست و چه گرفتاري هايي در اون زمان خاص داره... و اگر احيانا بخاطر مشكلاتش به ما كمك نكنه و ما هم از اون مشكلات خبر نداشته باشيم فوري او رو متهم مي كنيم.. در موردش قضاوت مي كنيم.... در حقيقت يك طرفه به قاضي ميريم و حتي فرصت نميديم طرف از خودش دفاع كنه.. !! اينجور موقع ها حتي يادمون ميره كه همون شخص قبلا چه كمكهايي به ما كرده و حتي تمام خوبي هاي گذشته اش رو هم جور ديگه تعبير مي كنيم... اي كاش هميشه اول در مورد يه موضوع آگاهي پيدا مي كرديم بعد قضاوت... مخصوصاً در مورد آدمها...مسلماً اينطوري دوستي ها پايدارتر و شيرين تر مي شن....

 

·       عدالت كنيد ، كه عدل به تقوا نزديكتر از هر عمل است........... (سوره مباركه مائده / آيه 8)

 

 

سه‌شنبه ٢ دی ،۱۳۸٢ساعت ٥:۱۳ ‎ب.ظ توسط سارا نظرات ()
تگ ها: