يا اسمع السامعين

  • هيچ چيز چون اراده به پرواز، پريدن را آسان نمی کند...

  • گمان می کنی که يادت نبوده ام؟ ياد تو آرام و قرار از دلم می ربايد... هرجا که سخن از توست دلم پر می کشد تا آسمانها... تا منزلگاه تو.... گمان می کنی که يادت نبوده ام؟ تو که شب و روز در خيال من، آرام و بی صدا، نشسته ای.... چه درديست بالاتر از هجر؟!  تو حتما می دانی.. حتما می دانی که جان می دهم برای يک نگاه تو... اما.. من کجا و تو کجا.... من و انتظار يک نگاه تو؟ اما تو که می دانی................

وصال دوستان روزی ما نيست

بخوان حافظ غزلهای فراقی

    

 

یکشنبه ۱٩ امرداد ،۱۳۸٢ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ توسط سارا نظرات ()
تگ ها: