انا لله و انا الیه راجعون

 

سفر گزید از این کوچه باز همنفسی

پرید و رفت بدان سان که مرغی از قفسی

 

کسی که مثل درختان به باغ عادت داشت

شبیه لاله به انبوه  داغ عادت داشت

 

کسی که همنفس موجهای دریا بود

صداقت نفسش در نسیم پیدا بود...

 

و باز حدیث ناتمام گذشتن و رفتن... گذشتن از تن خاکی... رفتن از ناسوت تا ملکوت.....

و باز رفتن و وصال معبود.....

او می رود، آرام و سبکبال تا دیاری که به خدا می رسد......

او همپای فرشتگان می رود تا آسمان.... آسمانی می شود....

پرواز تا اوج...............

 

غم از دست دادن پدر سخت است ... سخت...  مرا هم در غم خود شریک بدانید.........

 

شنبه ٤ امرداد ،۱۳۸٢ساعت ٤:٤٠ ‎ب.ظ توسط سارا نظرات ()
تگ ها: