يا اسمع السامعين

پاورچين پاورچين مي آيد. صداي قدمهايش را مي شنوم. واي كه چه حضور دلنشيني!
همه جا بوي بهشت مي دهد. چشم باز مي كني و جز نور هيچ نمي بيني، گويي بهار از راه مي رسد، با همان طراوت و شادابي... اما اين بار، اين بهار، در دل تو شكوفا مي شود. چه نيكو فرصتي است، دريابيم اين فرصت بزرگ را.
معرفت را، صداقت را، يكدلي و يكرنگي را، زلال شدن را، جاري شدن را، سجود بر عشق را، ايمان و تقوا را، تمرين كنيم و فاصله دل تا خدا را كمتر و كمتر...
در بحر قرآن شناور شويم و دلها را تصفيه كنيم.

پروردگارا، تو را به حق اين ماه عزيز لياقت نشستن بر سر سفره ات را به همه ما عنايت فرما.
الهي! تمام دلهاي شكسته را با عطر حضور خود، گرمي و روشني بخش و زخم هاي كهنه را مرهم گذار، نا اميدان را اميد بخش و بيقراران را قرار...
خداوندا، قسم به بزرگي و عظمتت كه دل در گرو مهر تو نهادم و جز تو بر كسي اميد نبستم، پناهم باش كه پناهي جز تو ندارم، اي اميد بي پناهان و اي آرامش بخش قلبها...

امشب شب عزيزي ست، گويند كه خداوند در اين شب، به هركدام از بندگانش نظر كند، او را عذاب نخواهد كرد. در اين شب عزيز، دلها را به او مي سپاريم و از درگاهش طلب رحمت و مغفرت داريم...


التماس دعا...


سه‌شنبه ۱٤ آبان ،۱۳۸۱ساعت ۱٠:٢۱ ‎ب.ظ توسط سارا نظرات ()
تگ ها: